निघोज, ता. पारनेर, जि. अहिल्यानगर
श्री मळगंगा देवीचे निघोज येथील स्थान हे महाराष्ट्रातील अत्यंत जागृत, स्वयंभू आणि पावन शक्तिपीठ मानले जाते. या पवित्र स्थानाचा इतिहास तब्बल १,८०० वर्षे जुना असल्याचे मानले जाते. मळगंगा माता ही अनेक कुटुंबे आणि समाजांची कुलदेवी तथा अधिष्ठात्री देवता आहे. तिला मळगंगा, मुलिका देवी, मळाई देवी आणि मळबा या नावांनीही ओळखले जाते.
निघोज येथील मळगंगा देवीच्या मंदिरासमोर एक अत्यंत भव्य आणि प्रशस्त सभामंडप उभारण्यात आला असून, या सभामंडपातील खांबांवर रेखीव आणि सुंदर कलाकुसर करण्यात आली आहे. मंदिराच्या गर्भगृहाच्या मुख्य प्रवेशद्वारावर विविध देवी-देवतांच्या आकर्षक मूर्ती कोरलेल्या आहेत. गर्भगृहात माता मळगंगा सिंहासनावर आरूढ असून तिचे रूप नितांत सुंदर व तेजोमय आहे.
मंदिराच्या अगदी उजव्या बाजूला कुकडी नदी पार करण्यासाठी एक सुंदर झुलता पूल बांधण्यात आला आहे. या पुलावरून किंवा मंदिराच्या परिसरावरून खाली पाहिल्यास नदीपात्रातील विलोभनीय 'रांजण खळगे' (पोटहोल्स) आणि नदीच्या पैलतीरावर असलेले टाकळी हाजीचे मळगंगा मंदिर अगदी स्पष्ट व मनमोहक दिसते. येथे येणाऱ्या प्रत्येक भाविकाच्या सर्व इच्छा आणि आकांक्षा माता मळगंगा पूर्ण करते, अशी गाढ श्रद्धा आहे.
सिंहासनारूढ माता मळगंगा देवीचे विलोभनीय रूप, जी लाखो भाविकांचे मुख्य श्रद्धास्थान आहे.
हेमाडपंती वास्तुशैलीचा प्रभाव असलेले ऐतिहासिक मंदिर, जिथे सदैव भाविकांची मांदियाळी असते.
पौराणिक कथेनुसार, प्राचीन काळात ‘धुमाक्ष’ नावाच्या एका क्रूर दैत्याने तीव्र तपश्चर्या करून अनेक अवाक् करणारी वरदाने मिळवली होती. वर प्राप्त झाल्यानंतर तो अतिशय उन्मत्त झाला आणि त्याने पृथ्वीवरील ऋषी-मुनी, साधुसंत तसेच स्वर्गातील देवांनाही प्रचंड त्रास देण्यास सुरुवात केली. या त्रासाला कंटाळून सर्व देवांनी एकत्र येऊन भगवान शंकराची आराधना केली.
भगवान शंकराने अंतर्दृष्टीने ओळखले की या दुष्ट दैत्याचा अंत केवळ स्त्रीशक्तीकडूनच होऊ शकतो. त्यामुळे शंकराच्या विनंतीवरून आदिमायेने ‘मळगंगा’ देवीचे रूप धारण केले आणि आपल्यासोबत आपल्या सात बहिणींना (साती अप्सरा/आसरा) युद्धात साहाय्यासाठी घेतले. मळगंगा देवी व धुमाक्ष दैत्यामध्ये निकराचे आणि तुंबळ युद्ध झाले. शेवटी देवीने सोडलेल्या दिव्य अस्त्राने त्या राक्षसाचा वध केला.
राक्षसाचा वध केल्यानंतर विश्रांतीसाठी देवीने कुकडी नदीच्या या रमणीय काठाची निवड केली आणि ती येथेच येऊन स्थिरावली. या युद्धादरम्यान व प्रसारामध्ये देवीच्या सात बहिणी वेगवेगळ्या गावांमध्ये जाऊन विराजमान झाल्या. मळगंगा देवीचे मूळ स्थान निघोज हे असून, टाकळी हाजी, चिंचोली, उंब्रज, बेलापूर, दरेवाडी आणि करंदी या सात ठिकाणी मळगंगा मातेच्या बहिणींची मंदिरे आहेत. निघोजच्या मध्यभागी असलेली ऐतिहासिक हेमाडपंथी 'बारव' (विहीर) देखील देवीच्या नित्य स्नानासाठी व या स्थानाचे वैभव वाढवण्यासाठी ओळखली जाते.
अहिल्यानगर (पारनेर तालुका) आणि पुणे (शिरूर तालुका) जिल्ह्यांच्या सीमेवर कुकडी नदीच्या पात्रातून मळगंगा देवीची दोन मंदिरे एकमेकांना साद घालतात. एका बाजूला निघोज (पारनेर) तर दुसऱ्या बाजूला टाकळी हाजी (शिरूर) येथील मंदिर असून, नदीवरील झुलत्या पुलामुळे अवघ्या काही मिनिटांत दोन्ही मंदिरांमध्ये जाता येते. टाकळी हाजी हे गाव घोडनदी व कुकडी नदीच्या संगमावर 'बेट' सदृश भागात वसलेले आहे.
मळगंगा मंदिराला लागूनच कुकडी नदीच्या पात्रात निसर्गाचा एक अद्भूत चमत्कार पाहायला मिळतो, ज्याला 'रांजण खळगे' म्हटले जाते. हे रांजण खळगे आशिया खंडातील सर्वात मोठे नैसर्गिक खळगे मानले जातात. याची नोंद आंतरराष्ट्रीय स्तरावर व जगभरातील भूगोल अभ्यासकांमध्ये घेतली गेली आहे.
या भौगोलिक चमत्कारामागे मोठे वैज्ञानिक कारण आहे. नदीपात्रात कठीण बासॉल्ट खडक आणि मृदू खडक एकत्र असतात. पावसाळ्यात किंवा वेगात वाहणाऱ्या पाण्याच्या प्रवाहाबरोबर मोठे दगड-गोटे आणि वाळू वाहून येते. पाण्याच्या चक्राकार प्रवाहामुळे हे लहान-मोठे दगड विशिष्ट खडकाच्या कपारीत किंवा भेगांमध्ये गोलगोल फिरतात. वर्षानुवर्षे (हजारो वर्षे) चालणाऱ्या या घर्षणाने मृदू खडक झिजून जातात व कठीण खडकामध्ये आकर्षक, दंडगोलाकार व रांजणासारखे मोठे खड्डे तयार होतात. यावरून पृथ्वीवर निसर्ग हाच सर्वात मोठा शिल्पकार आहे याची प्रचिती येते.
मळगंगा देवीच्या देवस्थानची वार्षिक यात्रा दरवर्षी चैत्र वद्य कालाष्टमीपासून मोठ्या उत्साहात आणि चार दिवस धुमधडाक्यात साजरी केली जाते. या ऐतिहासिक यात्रेला निघोज आणि पंचक्रोशीसह मुंबई, पुणे, अहिल्यानगर आणि संपूर्ण महाराष्ट्रातून तब्बल १० लाखाहून अधिक भाविक हजेरी लावतात व देवीचे दर्शन घेतात.
आश्विन महिन्यातील शारदीय नवरात्रोत्सवानिमित्त मंदिरात नऊ दिवस अखंड हरिनाम सप्ताह व धार्मिक अनुष्ठान चालते. अनेक भाविक येथे नऊ दिवस 'घटी बसतात' (मंदिरात येऊन देवीची पूजा, सप्तशती पाठ व नामस्मरण करतात). विजयादशमीला या उत्सवाची सांगता होते. दर मंगळवारी सकाळी ६:०० वाजता निघणाऱ्या विशेष आरतीलाही मोठा भाविक वर्ग उपस्थित राहतो.
मळगंगा देवीची ख्याती केवळ पारनेर किंवा अहिल्यानगर पुरती मर्यादित नसून पुणे, मुंबई, ठाणे, कोकण, खानदेश आणि मराठवाड्यातून लाखो भाविक या मातेचे पाईक आहेत. विशेषतः अनेक धडाडीच्या आणि कष्टाळू समाजांची मळगंगा माता ही कुलस्वामिनी असल्याने भाविकांची पिढ्यानुपढ्या या कुटुंबांशी घट्ट श्रद्धा जोडलेली आहे.
मुंबई आणि उपनगरांमध्ये (उदा. गिरगाव, दादर, ठाणे, नवी मुंबई इत्यादी) स्थायिक झालेला निघोज आणि पंचक्रोशीतील चाकरमानी वर्ग मळगंगा देवीवर अपार श्रद्धा ठेवतो. मुंबईत वास्तव्य करत असतानाही संकटाच्या काळात किंवा प्रत्येक शुभकार्यापूर्वी (उदा. लग्न, मूळव्याध पूजा, नवस फेडणे) हे भक्त आवर्जून निघोजला येतात. मुंबईतील अनेक भक्तमंडळे एकत्र येऊन वार्षिक यात्रेच्या वेळी पालखी सोहळ्यात आणि महाप्रसाद सेवाकार्यात मोठ्या प्रमाणावर सक्रिय सहभाग नोंदवतात.
नवसाला पावणारी देवी म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या मळगंगा मातेच्या दरबारात येणाऱ्या भक्तांचे अनुभव अतिशय भावनिक आहेत. उद्योगधंद्यातील भरभराट, संकटांचे निवारण, कुटुंबाचे आरोग्य आणि आरोग्याच्या तक्रारी दूर होण्यासाठी भक्त इथे येऊन खण-नारळ व कौल लावतात. "आई मळगंगेच्या आशीर्वादाने आमचे आयुष्य समृद्ध झाले," अशी भावना मुंबई व पुण्यातील शेकडो भाविक व्यक्त करतात.
गेल्या चार दशकांमध्ये (४० वर्षांत) निघोज मळगंगा देवस्थान आणि परिसराचा कायापालट झाला आहे. पूर्वी मर्यादित स्वरूपात असणारे हे देवस्थान आज शासनाकडून 'ब' वर्गाचा तीर्थक्षेत्र दर्जा प्राप्त केलेले एक प्रमुख पर्यटन व धार्मिक केंद्र बनले आहे.
गेल्या काही वर्षांत मंदिर ट्रस्ट, ग्रामस्थ आणि देश-विदेशातील देणगीदार भक्तांच्या सहकार्याने मुख्य मंदिराचा परिसर अतिशय सुंदर स्वरूपात बांधण्यात आला आहे. संगमरवरी दगडांचे कोरीव काम, भव्य सभामंडप, सुरक्षा भिंती आणि परिसरातील सुशोभीकरण यामुळे मंदिराचे रूप अधिकच नयनरम्य झाले आहे.
आशियातील प्रसिद्ध रांजण खळगे पाहण्यासाठी जगभरातून भूगर्भशास्त्रज्ञ, इतिहास संशोधक, विद्यार्थी आणि पक्षीप्रेमी पर्यटक मोठ्या संख्येने निघोजला भेट देतात. पर्यटकांच्या वाढत्या ओघाला लक्षात घेऊन प्रशासनाने व ग्रामपंचायतीने नदीकाठच्या परिसराची निगा राखणे, सुरक्षित रेलिंग बसवणे आणि माहिती फलक लावणे अशी कामे केली आहेत. त्यामुळे ग्रामीण भागातील एक साधे मंदिर आज जागतिक नकाशावर महत्त्वाचे धार्मिक व पर्यटन स्थळ म्हणून उदयाला आले आहे.